De Duistere Pracht van “Fatal Flower Garden” door Nelstone’s Hawaiians
Luister eerst maar eens naar dit bijzondere lied: Klik hier en er opent een nieuw tabblad
Klinkt bijzonder hè? Het is een rustig voortkabbelend melodietje met twee mannenstemmen die af en toe nét niet synchroon zingen. Als je echter goed naar de tekst luistert begint het allemaal wat vreemder te worden. Je hoort het nummer “Fatal Flower Garden” van de Nelstone’s Hawaiians. Het lied is op 30 november 1929 opgenomen en is een van de meest fascinerende maar ijzingwekkendste nummers uit het begin van de 20e eeuw. Achter de serene, melancholische klanken van de prachtige Hawaïaanse gitaar schuilt een bizar eeuwenoud moordverhaal.
Hawaiiaanse gitaar
Nelstone’s Hawaiians
De Nelstone’s Hawaiians was een Amerikaans countryduo uit het zuiden van Alabama, bestaande uit Hubert Nelson en James D. Touchstone. Ik heb helaas geen foto van ze kunnen vinden en voor zover ik weet bestaat er ook geen foto van ze. Hun groepsnaam is een creatieve samenvoeging van hun beide achternamen (“Nel & stone”). Eind jaren 1920 behoorden ze tot pioniers binnen de vroege countrymuziek door als een van de eersten een Hawaïaanse steelgitaar te gebruiken in hun traditionele Amerikaanse muziek. Mede door het succes van de grammofoonspeler was volks- of plattelandsmuziek een grote muzikale rage. Vlak voor de Grote Depressie toesloeg namen de Nelstone Hawaiians slechts een handvol 78-toerenplaten op voor het “Victor” label. Desondanks lieten ze een blijvende erfenis achter. Ze maakten niet alleen de Country Standard “Just Because” (in 1954 gecoverd door Elvis Presley) maar hun “Fatal Flower Garden” belandde in 1952 op de beroemde muziekverzameling van Harry Smith. Daardoor zou hun geluid nog generaties langs muzikanten blijven inspireren.
Nelstone Hawaiians – Just Because (1929)
Het lied
Het lied vertelt het tragische verhaal van een jonge schooljongen die zijn bal per ongeluk in een verboden bloementuin schiet. Hij wordt door een mysterieuze zigeunervrouw naar binnen gelokt met mooie beloften en kostbaarheden, waarna zij hem opsluit en in koelen bloede vermoordt. Het meest angstaanjagende aan de uitvoering van Nelstone’s Hawaiians is het contrast: de heren zingen het verhaal met een rustige, bijna zacht wiegende stem, alsof het een onschuldig kinderrijmpje betreft. Dat maakt de uiteindelijke brute kindermoord des te macaber.
Hieronder vind je de volledige songtekst met daarnaast de Nederlandse vertaling:
Het labeltje van de 78-toeren plaat
Originele Engelse Tekst
It rained, it poured, it rained so hard,
It rained so hard all day,
But all the boys in our school
Came out to toss and play.
They tossed a ball again so high,
Then again, so low
They tossed it into a flower garden
Where no-one was allowed to go.
Up stepped a gypsy lady,
All dressed in yellow and green;
“Come in, come in, my pretty little boy,
And get your ball again.”
“I can’t come in, I shan’t come in
Without my playmates all
I’ll go to my father and tell him about it
That’ll cause tears to fall.”
She first showed him an apple seed,
Then again gold rings,
Then she showed him a diamond,
That enticed him in.
She took him by his lily-white hand,
She led him through the hall;
She put him into an upper room,
Where no-one could hear him call.
“Oh, take these finger rings off my finger,
Smoke them with your breath;
If any of my friends should call for me,
Tell them that I’m at rest.”
“Bury the bible at my head,
A testament at my feet;
If my dear mother should call for me,
Tell her that I’m asleep.”
“Bury the bible at my feet,
A testament at my head;
If my dear father should call for me,
Tell him that I am dead.”
Nederlandse vertaling
Het regende, het goot, het regende zo hard,
Het regende de hele dag zo hard,
Maar alle jongens van onze school
Kwamen naar buiten kwamen om te gooien en te spelen.
Ze gooiden een bal, eerst zo hoog,
En toen weer zo laag
Ze gooiden hem in een bloementuin
Waar niemand mocht komen.
Er verscheen een zigeunerin,
Helemaal gekleed in geel en groen;
“Kom binnen, kom binnen, mijn mooie kleine jongen,
En pak je bal maar weer.”
“Ik mag niet binnenkomen, ik zal niet binnenkomen
Zonder al mijn vriendjes;
Ik ga naar mijn vader om het hem te vertellen,
Dat zal tranen doen vloeien.”
Ze liet hem eerst een appelpit zien,
En toen gouden ringen,
Daarna liet ze hem een diamant zien,
Die hem naar binnen lokte.
Ze nam hem bij zijn lelieblanke hand,
Ze leidde hem door de gang;
Ze stopte hem in een bovenkamer,
Waar niemand hem kon horen roepen.
“Oh, haal deze ringen van mijn vinger,
Beadem ze met je adem;
Als een van mijn vrienden naar me vraagt,
Zeg hen dan dat ik rust.”
“Begraaf de bijbel aan mijn hoofdeinde,
Een testament aan mijn voeten;
Als mijn lieve moeder naar me vraagt,
Zeg haar dan dat ik slaap.”
“Begraaf de Bijbel aan mijn voeten,
Het testament aan mijn hoofdeinde;
Als mijn lieve vader naar me vraagt,
Zeg hem dan dat ik dood ben.”
Achtergrond, Geschiedenis en Betekenis
Achter deze Amerikaanse folkopname schuilt een eeuwenoud, gitzwart Europese verhaal. Het verhaal voert helemaal terug tot de Middeleeuwen en gaat over bloedsmaad (antisemitisme). Het verhaal “Fatal Flower Garden” is een Amerikaanse variant van de traditionele Engelse ballade “Little Sir Hugh” of ”The Jew’s Daughter”. De wortels van dat lied liggen in Lincoln (Engeland) omstreeks het jaar 1255. Het is gebaseerd op het beruchte historische “bloedsprookje” rondom de dood van de negenjarige Hugh van Lincoln. De joodse gemeenschap werd destijds valselijk beschuldigd van de rituele moord op deze jongen. Dat leidde tot de vervolging en moord op tientallen Joden. De oorspronkelijke Britse balladen bezingen dit antisemitische complotverhaal.
Toen het lied met immigranten de Atlantische Oceaan overstak, ging de specifieke historische context er langzaam uit. De expliciete joodse referentie verdween gelukkig en werd vervangen door een algemenere ‘buitenstaander’ waar destijds angst voor bestond. In de versie van Nelstone’s Hawaiians is de dader veranderd in een “gypsy lady” (zigeunerin), gekleed in het traditionele geel en groen.
In de loop der jaren is het lied verlost van de antisemitische haat en het overleefde het tot in de twintigste eeuw. In de Verenigde Staten werd het voornamelijk gebruikt als een universeel, huiveringwekkend waarschuwingsverhaal voor kinderen. Je zou kunnen zeggen de voorloper van “stap nooit bij vreemden in de auto”. De verleidelijke offers (appels, goud en diamanten) symboliseren de gevaren van de buitenwereld. Het abrupte perspectief naar de ik-persoon aan het einde — waarin het stervende kind zijn eigen begrafenis regisseert — geeft het lied een nog angstaanjagender lading.
Muziek (klik en er opent een nieuw venster)
Steeleye Span – Little Sir Hugh (1975)
Andrew Bird – Fatal Flower Garden (2001)
Peggy Seeger – Fatal Flower Garden (2003)
De versie die het meest op het origineel uit 1929 lijkt.
Sam Amidon – Fatal Flower Garden (2019)
Geraadpleegde bronnen:
Wikipedia (1)
Wikipedia (2)
Wikipedia (3)
singout.org
www.lizlyle.lofgrens.org
oldweirdamerica.wordpress.com
Johnny Joosse, 11 juni 2026