bronnen:
Financial Times
Wikipedia
(Muziek heb ik helemaal onderaan geplaatst)
Ergens in 1959 vroeg de uitgever van de beroemde folkzanger, muzikant en activist Pete Seeger (1919-2014) om met een nieuw lied te komen. Hij vroeg hem om er eens een keer geen protestlied van te maken. Pete was een vermaard schrijver en componist van muziek over pacifisme, burgerrechten, vakbonden en milieubescherming.
foto: Pete Seeger in 1955
Pete begon met slechts 6 woorden: “I swear it’s not too late” (ik zweer dat het niet te laat is). Tijdens het lezen van de Bijbel moet hij toen een briljant idee hebben gehad. Bij het lezen van het boek Prediker uit het oude testament wist hij het: deze woorden zijn perfect. Hij nam de exacte woorden van de eerste acht verzen van hoofdstuk drie van het Bijbelboek Prediker (engels: Ecclesiastes), verschoof ze een beetje om het geheel goed te laten lopen en maakte daar de rest van de songtekst van.
Het Bijbelhoofdstuk gaat over het feit dat alles in het leven vergankelijk is. Het leven is als de seizoenen in een jaar: goede dingen worden afgewisseld door narigheid, vreugde en verdriet wisselen elkaar af. Kernboodschap is dat God de controle over alles heeft. Prediker benadrukt dat niets blijvend is. Net als de seizoenen in een jaar kent het leven periodes van groei, rust, bloei en verval. De tekst leert ons dat we ons niet moeten verzetten tegen de seizoenen waarin we zitten. Rouw gaat voorbij en zal weer plaatsmaken voor vreugde, en na afbraak komt weer opbouw.
Pete wilde ook duidelijk maken dat er na een periode van oorlog altijd weer vrede komt. Zolang je je daar maar voor in blijft zetten. Zo was het lied stiekem toch een protestlied geworden, maar dat had men eerst niet eens in de gaten.
Het boek Prediker wordt toegeschreven aan Koning Salomo die het in de tiende eeuw voor Christus zou hebben geschreven. Deze tekst zou daarmee dus ruim 2000 jaar oud zijn.
Bijbelteksten:
Nederlands (klik hier)
Engels (klik hier)
De tekst van Pete Seeger (klik hier)
Meer had Pete niet nodig. Hij voegde zijn eigen 6 hoopvolle woorden toe. De tekst was gericht op het publiek van de jaren 50: de begintijd van de Koude Oorlog: “A time of peace; I swear it’s not too late. (Een tijd van vrede; ik zweer dat het nog niet te laat is)”. Als een soort refrein voegde hij het “Turn Turn Turn” toe.
In eerste instantie werd de titel: “To Everything There Is A Season”. Later werd het “Turn Turn Turn” met de andere woorden als ondertitel.
In 1962 werd het voor het eerst opgenomen door de folkgroep The Limeliters. Een begeleidend gitarist bij deze folkgroep was Roger McGuinn (geb. 1942). Hij arrangeerde het lied voor folkzangeres Judy Collins (geb. 1939) die het nummer in 1963 onder de volledige titel opnam. Niet lang daarna werd McGuinn de frontman en leider van de band The Byrds. Ze besloten er een folkrockversie van te maken. In oktober 1965 kwam het de Amerikaanse hitparade binnen waarna het zou stijgen tot de eerste plaats. Uiteindelijk werd het een wereldhit. Pete Seeger was verrast door deze cover maar waardeerde het wel. Het wereldnieuws werd in die tijd bepaald door de Vietnamoorlog en dit was een welkome oproep tot vrede.
In 1999 regelde Pete dat 45% van de auteursrechten van zijn lied gedoneerd zou worden aan het Israëlische Comité tegen Huisafbraak: een organisatie die zich verzet tegen Israëlische nederzettingen op bezette gebieden. 50% van de auteursrechten hield hij omdat hij de melodie gecomponeerd had en de resterende 5% waren voor zijn eigen woorden van de tekst.
Foto: Pete Seeger in 2007
Er zijn heel weinig andere populaire nummers waar Bijbelteksten een hoofdrol spelen.
Een hele beroemde is “Rivers of Babylon” van de Melodians (1969). Het nummer werd geschreven door twee leden van de Jamaicaanse reggaegroep The Melodians. Als tekst gebruikten ze delen van de Psalmen 19 en 137 (over de Joodse ballingschap in Babylon). Het nummer werd in 1978 een wereldhit voor Boney M.
Muziek:
1962: Limeliters (klik hier)
1962: Pete Seeger (klik hier)
1963: Judy Collins (deze opname is uit 1966).
Persoonlijk vind ik dit veruit de mooiste versie.
1965: The Byrds.
De beroemdste versie.
.
Johnny Joosse, 15 mei 2026